تبليغاتX
فانوس
شعر

 

به نام تک ستاره وجودعاشق

 

 آسمان آبی رامی بینم که چگونه نگاره های طلایی اش رابه زمین

 می تاباند وتلالوخورشیدش رابرمافخرمی فروشد.ابرهای پاره پاره سفیدش درفرش سراسرنوروآبی درحرکتندوصدای جیک جیک پرندگانی که ازنعمت وجودآسمان وآفتاب به پروازبرمی خیزند ووجودشان رادرپرتونورخورشید تجلی وطراوت می بخشند.صداصدای آشنایی است که می آیدچه قدرمنتظرشنیدن این صداماندم وحال که ازبیکران فاصله ها به سراغم آمدی نمی دانم بایدخوشحال شوم یا. دلم برایت به اندازه وسعت آسمان وآبی نیلی دریاتنگ شده بود.آری توآمدی ووجودم راپرازطراوت کردی وصدای نغمه های سبزوجودم باآمدنت پررنگ ترشدند. نورمعنویت سراسروجودم راگرفته ودوست دارددرپهنای آبی دریاگسترش یابد. قلب کوچک من خواستار توست اماای کاش که زودترمی آمدی زودترازآنکه من درگناهان غوطه ورباشم زودترازآنکه فکرش رابکنی. چون من هم مثل تمام آدمیان نیازبه نوازش دارم نیازبه دگرگونی که باید ازتویاد می گرفتم.فرش سراسرمهرومحبت رادراولین حضورسبزت نثارت می کنم وبه توخوش آمد می گویم.  ای مولای هستی بخش.به امید روزی که توراببینم ودستان گرمت راببوسم.نوکر حقیرت دراین خاک تا هستیم وهست. به امید دیدارت

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم آبان 1386ساعت 13:44  توسط ندا   | 

این ها روببینید وحالشو ببرید.

 

سید جواد رضویان

لعیا زنگنه

 

 

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم آبان 1386ساعت 23:20  توسط ندا   | 

کاریکاتورهای دیدنی

 

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم آبان 1386ساعت 21:56  توسط ندا   | 

سلام سلامی به سرمای نزدیک زمستانی وبادهای وزان پائیزی

 

هر چی فکر کردم دیدم هیچی بهترازشعروجملات عارفانه نمی تونه روح آدمو تجلی وصفا ببخشه پس تصمیم گرفتم براتون این وبلاگ را سراسرشعروشادی قراردهم.ممنون ازلطف شماعزیزان

حالا چند تاجمله زیبا

ارسطو:

            سعادت مابه خودمابستگی دارد.

کانت:

            همواره این رابدان که تک تک انسانهاهدفند آنهاراهرگزوسیله هدف خود قرارنده.

دکارت:

            هرمشکلی راتاآنجاکه شدنی وبرای حل کردنش لازم است به اجزای کوچک تقسیم کن.

افلاطون:

            آغازهرکارمهم ترین قسمت آن است.

 

وحالاچندتاشعر

 

(قوی تنها)

شنیدم که چون قوی زیبابمیرد

                                        فریبنده زادوفریبابمیرد

شب مرگ تنهانشیندکه موجی

                                        رودگوشه ای دوروتنهابمیرد  

درآن گوشه چندان غزل می سراید

                                        که خوددرمیان غزل هابمیرد

گروهی برآنندکاین مرغ زیبا

                                               کجاعاشقی کرد آنجا بمیرد

شب مرگ ازبیم آنجاشتابد

                                              که ازمرگ غافل شودتابمیرد

 من این نکته گیرم که باورنکردم

                                               ندیدم که قویی به صحرابمیرد                    چوروزی ازآغوش دریابرآید

                                               شبی هم درآغوش دریابمیرد

تودریای من بودی آغوش واکن

                                               که میخواهداین قوی تنهابمیرد

                                                              (دکترحمیدی شیرازی)

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آبان 1386ساعت 13:21  توسط ندا   |